Artikel in VROUW magazine 24-04-2015

Artikel in VROUW magazine

Afgelopen donderdag viel VROUW magazine op de mat. Gespannen bladerde ik door totdat ik mezelf tegenkwam. Na een kritische blik kwam ik tot de conclusie dat, hoewel ik de foto’s wat “hard” vond (qua) belichting, ik vooral heel trots mocht zijn. Maar spannend bleef het, hoe zouden de reacties zijn?

Vrijdagochtend, terwijl ik me gereedmaakte om een bezoek aan het VU medisch centrum te brengen voor een onderzoek, kreeg ik de eerste enthousiaste en lieve berichtjes. De abonnees van De Telegraaf hadden VROUW magazine ontvangen.

Als ik dit schrijf is het zondag, buiten is het grijs maar in mij schijnt de zon.

Zaterdag zat het magazine bij de losse krantenverkoop. Er kwamen meer reacties, ontroerde reacties, respectvolle reacties en berichtjes van mensen die aan het denken waren gezet over hun eigen leven.

Ik wil iedereen bedanken voor alle lieve, mooie en ontroerende reacties. Ik ben blij dat ik de gelegenheid heb gekregen om mijn verhaal op deze manier te kunnen delen. Jullie gaan nog veel meer van mij lezen, zien en horen!

De tekst van het artikel:

Myrthe Johansen(40)
Ontsnapt aan: de dood (ze kreeg drie keer kanker)
Relatie: Ze is getrouwd met Jerry (40) en moeder van Lars (14) en Laila(10)

“Ik was twintig toen ik ho0rde dat ik lymfeklierkanker had. Meteen kwam er een overlevingsmechanisme in me naar boven: ik moest aan deze ziekte ontspannen. Toen ik na veertig bestralingen eindelijk schoon was, ben ik volop het leven gaan vieren. Maar na vijf jaar was de kanker plotseling terug. Op dat moment was ik zeven maanden zwanger van mijn eerste kind. De artsen wilden de baby eerder halen, zodat ik zo snel mogelijk chemo kon krijgen. Maar ik stond erop dat mijn zoon op zijn eigen tijd zou komen. Ik wilde een gezond kind op de wereld zetten, ook al zou ik hem misschien nooit zien opgroeien. Mijn tumor was zo groot dat genezing onwaarschijnlijk leek, maar gelukkig reageerde ik goed op de behandelingen. Als ultieme beloning voor mijn vechtlust kreeg ik een paar jaar later een gezonde dochter, ook al dachten we dat ik door de chemo misschien onvruchtbaar was geworden. Ondanks dat ik voor de tweede keer was genezen, bleef ik bang om dood te gaan aan kanker. In 2013 bleek die angst gegrond:bij mijn jaarlijkse controle werd een voorstadium van borstkanker ontdekt. Amputatie was de enige optie. “Wanneer houdt dit op?” dacht ik. Maar hoe veel er ook op je bord komt, je kunt niet anders dan het stapje voor stapje verwerken. Mijn lichaam is verzwakt en ik loop nog steeds het ziekenhuis plat, maar ben zo blij dat ik leef! Die laatste keer voelde als een kans om het roer om te gooien. Ik wilde er altijd voor anderen zijn, terwijl ik onvoldoende voor mezelf zorgde. Ik ben gestopt als leidinggevende en haal nu veel plezier uit schrijven. Ik ben een blog begonnen Simplify Your Life. Eindelijk voer ik geen strijd meer met mezelf, maar durf ik trots te zijn op wie ik ben. Ondanks dat ik drie keer dicht bij de dood ben geweest, voel ik me een overwinnaar.”

Mijn ontsnapping

 

Tekst: Marion van Es
Fotografie: Mariel Kolmschot
Styling en visagie: Petra Neumann

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *