De liefde en de tijd

Er is nog zoveel te doen, wat ik doen wil met jou, mijn liefste.
Het lijkt iedere dag meer te worden, dat gevoel van houden van.
Een vakantieliefde, deze zomer 19 jaar geleden, wie had dat ooit gedacht.
Jij kent mij als geen ander en ik jou, maar nooit helemaal.
Vertrouwd en spannend tegelijk.

Ik weet dat de wijzer blijft draaien
Ik weet dat het nooit anders wordt
Ik weet dat je tijd niet kunt stoppen
Maar we doen wat we kunnen

Je tilt me op als ik iets niet durf, je houdt me vast als ik wankel sta.
Je daagt me uit, als eb en vloed. Irriteert en vertedert.
Soms kan ik huilen, zomaar om niets, of eigenlijk om alles.
Een gevoel niet in woorden uit te drukken.
Overweldigend en beklemmend tegelijk.
Het is iets wat ik wil opdrinken, waaraan ik me wil vastklampen om vervolgens nooit meer los te laten.
Onmogelijk mooi en toch pijnlijk, op een bepaalde manier.

Ik weet dat de wijzer blijft draaien
Ik weet dat het nooit anders wordt
Ik weet dat je tijd niet kunt stoppen
Maar we doen wat we kunnen

De tijd glipt door mijn vingers.
Er is nog zoveel te doen, wat ik doen wil met jou.
Levenshonger, liefdeslust.
Ik hou van warmte en jij van kou maar daar komen we wel uit, samen.
Zoals we ,tot nu toe, alles hebben opgelost.
13 jaar getrouwd, wie had dat ooit gedacht.
Herinneringen aan stralende dagen oproepbaar als de dag van gisteren.
De donderwolken van ons huwelijk lijken weggeblazen door de wind, als in een vorig leven.

Ik weet het, we zijn mensen
En het tikken van de klok maakt mij soms bang
En ik hoop maar dat het heel lang duurt

 

trouwen Ameland silouetten

* We doen wat we kunnen-  Bløf

 

 

2 Comments

  1. Cindy schreef:

    Prachtig geschreven! Heel herkenbaar en ontroerend.

  2. i van der sijde schreef:

    Bij deze mooie en lieve woorden is het toch onmogelijk om het droog te houden;wat hou ik toch verschrikkelijk veel van jou, jullie!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *