Een cadeautje van twaalf jaar oud

Twaalf jaar geleden…

Twee roze stipjes… Zie ik dat nou echt goed? Ik kijk naar mijn lief, hij lijkt net zo verbaasd als ik. Dan vinden onze ogen elkaar en glimlachen we van oor tot oor. Zijn sterke armen tillen me op. ‘Gefeliciteerd’ fluistert hij in mijn oor. Even later verlaat hij de hotelkamer. Mijn hart danst en er fladderen vlinders in mijn buik. Wat een cadeau op deze bijzondere dag. Er wordt op de deur geklopt, ik hoor opgewonden stemmen van mijn vriendinnen. ‘Wat zie jij er stralend uit’, merken ze op, ‘klaar voor je grote dag?’

Terwijl de hartsvriendinnen mijn haren föhnen, me opmaken en me tenslotte in mijn prinsessenjurk helpen, hebben we het over de dag van vandaag. Af en toe moet ik op mijn tong bijten, ik zou ze het zo graag willen vertellen maar eigenlijk geloof ik het zelf nog niet eens. Dan bekijken ze me van een afstandje, ik zie de tranen in hun ogen en zelf houd ik het ook niet meer droog. ‘Niet huilen! Anders loopt je mascara uit.’ We geven elkaar een knuffel en dan horen we het hoefgetrappel voor het hotel. Ik kijk uit het raam en zie hoe daar familie en vrienden zich hebben verzameld . Mijn prins is gearriveerd. Vliegensvlug maken mijn vriendinnen zich uit de voeten, nog snel een kus op mijn wang achterlatend.

De zon schijnt, iedereen die we tegenkomen zwaait, al onze lieven zijn erbij. Het is een perfecte dag, voor het eerst stiekem met z’n viertjes. Een paar dagen later en drie testen verder, bevestigd de gynaecoloog ons vermoeden. Zoonlief krijgt er een broertje of zusje bij! De chemo heeft niet de schade gebracht waar we allemaal zo bang voor waren, er groeit een klein cadeautje in mijn buik, een, nu nog, minuscuul mensje.

Koninginnedag 2004

De schrik is enorm als het een paar weken later mis lijkt te gaan. In mum van tijd ben ik weer bij de gynaecoloog die ons kan geruststellen. Dit kindje heeft een sterke hartslag, we hebben te maken gehad met een innestelingsbloeding. Ik doe een paar dagen extra rustig aan, langzaamaan groeit het vertrouwen. Mijn gezondheid gaat goed, het minimensje in mijn buik groeit gestaag. Bij zeven maanden speelt de angstige film van mijn vorige zwangerschap zich even af in onze gedachten. Vervolgens geniet ik de rest van de zwangerschap enorm van mijn buik en het prachtige weer. Op Koninginnedag 2004 komt onze kleine prinses ter wereld. Na een probleemloze bevalling. Een paar uur later zijn we thuis en is ons gezin compleet.

Ons cadeau

Ons roze cadeautje. Inmiddels zijn de snoezige jurkjes vervangen door stoere spijkerbroeken en is ons cadeautje uitgegroeid tot een stoere en sterke meid met een liefde voor voetballen, basketballen en bomen klimmen. Ze heeft al heel wat meegemaakt in haar jonge leventje. Ik zou haar willen beschermen voor al het kwaad in de wereld, in een doosje willen doen met een grote strik eromheen.
Ik weet dat het niet kan maar toch… Ze is en blijft altijd ons cadeautje…

Laila baby

2 Comments

  1. Myrthe schreef:

    Dank je wel Antoinette voor je lieve reactie!

  2. Antoinette schreef:

    Van harte gefeliciteerd met jullie lieve mooie Laila🎈 Een lieve jongedame met een hart van goud❤️
    Het mooiste cadeau wat je je kan wensen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *