Het gevaar van goede voornemens

Shut up, i’m writing

Het is 4 januari, manlief en kinderen zijn vertrokken naar respectievelijk kantoor en school. De vakantie is voorbij. Ik installeer me aan de secretaire met een kop koffie in de nieuwe mok die ik heb gekregen met daarop de tekst: ‘Shut up, i’m writing. Dat is wat ik ga doen dit jaar, een boek schrijven. Dat idee is er al jaren en in december heb ik besloten om er in januari serieus werk van te gaan maken. Eén van mijn goede voornemens ook al schuilt daar direct een gevaar in.

Het gevaar van goede voornemens

Het is namelijk zo dat er bij de meeste mensen maar bar weinig terecht komt van die goede voornemens. Van alle mensen die als goed voornemen ‘stoppen met roken’ hebben stopt maar 12% . Voor het goede voornemen ‘afvallen’ ligt het slagingspercentage zelfs maar op 5%… Over het voornemen ‘boek schrijven’ zijn geen percentages bekend maar ik ben een gewaarschuwd mens. Bewuste motivatie blijkt namelijk minder sterk dan onbewuste motivatie zo schrijft psycholoog Monique Schouten* in de Volkskrant. Onze onbewuste overtuigingen saboteren onze ‘goede voornemens’. Hmmmm, ik herken het direct. Zo neem ik me al een tijdje voor om ’s morgens heel vroeg op te staan om in alle stilte met de hond te kunnen wandelen, te mediteren, brood te bakken of yoga oefeningen te doen, maar iedere ochtend ligt mijn bed nog veel te lekker en ben ik nog veel te moe. Monique zegt namelijk ook, dat als je ervan overtuigd bent dat je het altijd plezierig moet hebben in het leven en je vooral niet moet laten beperken, dat het dan lastig is om door te zetten als het moeilijk wordt. Klinkt als in je ‘comfort zone’ blijven terwijl we toch allemaal de quote kennen: “Life begins at the end of your comfort zone”.

Achter ieder goed voornemen zit een verlangen

Maar wat kun je dan doen om je toch aan de voornemens te houden?

  • Maak een stappenplan (check)
  • Bazuin je plannen rond, desnoods op social media (check)
  • Begin in het voorjaar opnieuw, dat is een mooie tijd om tot bloei te komen

Ik schrap en ik schrijf, schrap nog meer en verander de tijd in het eerste hoofdstuk, twijfel aan mijn eigen kunnen, spreek mezelf toe dat ik dat niet moet doen. Dan besluit ik ‘s middags verder te gaan en anders morgen. Voordat ik het weet zit ik een blog te schrijven, heerlijk in mijn comfort zone. Is dat erg? Ik vind van niet, dit jaar heeft toch driehonderdzesenzestig dagen, die extra dag heb ik vandaag nuttig besteed. Morgen kom ik wel uit mijn comfortzone en laat ik mijn bewuste motivatie niet saboteren door mijn onbewuste drijfveren (en anders wordt het vanzelf wel een keer voorjaar ;)). Goed voornemen!

Goede voornemens

 

*Lees het hele artikel van Monique Schouten hier

2 Comments

  1. Erik Visser schreef:

    Heb je Adriaan van Dis gezien met Jeroen Pauw (5 jaar later)? Daar vertelde Adriaan dat hij elke dag de zin probeert te schrijven die alle andere zinnen overbodig maakt. En aan het eind van de dag gooit hij ‘m weer weg. Het is een mooie inkijk van een schrijver met een enorme liefde voor het woord en hoe hij werkt.

    En ken je Marcel van Driel? Die verteld op zijn blog stoerboek.nl ook heel openhartig over zijn pad naar een nieuw boek (en dat het niet vanzelf gaat).

    Je hebt een heel jaar te gaan en het gaat niet over het af krijgen van het boek het gaat over het verhaal zo goed mogelijk vertellen en dat is schaven, schuren, beschouwen, opnieuw beginnen en gaan met die banaan. Het is een dans die vele pasjes kent die je allemaal aan het ontdekken bent. Ik wens je veel plezier op zoek naar jouw dans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *