Omdat het anders wordt, liefde voor altijd

We zouden het niet doen.
Onzin, gedoemd om te mislukken, we hadden de voorbeelden van dichtbij gezien. Zelfs het huwelijk van zijn ouders ging stuk, na vijfentwintig jaar…
En toch, toen er een kindje kwam en ik ziek bleek te zijn zag alles er opeens anders uit. Tot de dood ons scheidt kwam heel dichtbij. De behoefte aan officiële verbinding, met z’n drieën dezelfde naam dragen.
Bij elkaar horen als gezin. We zouden het toch doen.

Wij staan samen stil,*
Bij de volle maan,
Die zilver op ons pad strooit.

 Chagrijnig liep ik op het strand van Ameland. Diep weggedoken in de kraag van mijn jas. Terwijl hij mijn hand pakte voelde ik het doosje. Ik keek hem vragend aan. ‘Wil je met me trouwen?’
‘Nee, niet nu!’ zei ik door mijn tranen heen. De verschrikte blik in zijn ogen zal ik nooit meer vergeten.
‘Ja, natuurlijk!’ riep ik er direct achteraan, mezelf vervloekend om mijn slechte humeur. Ik huilde en lachte tegelijk. Hij bleek aan alles gedacht te hebben. We proostten meerdere malen op het leven en een lang en gelukkig huwelijk.

 Er staat iets te gebeuren,
Dat voelen we wel aan,
Al weten we nooit wat.

Op ons geliefde eiland, waar hij mij had gevraagd, daar zouden wij elkaar trouw beloven. Onze lieven bij elkaar, een heel weekend lang. Het was een stralende dag die 5 september, vandaag 12,5 jaar geleden. Ik voelde me een prinses met mijn prins, niet op het witte paard maar met twee Friezen voor de koets. De ambtenaar van de burgerlijke stand kwam fietsend naar de hut op het Oerd.
Daar zeiden we volmondig JA tegen elkaar.

Je kijkt me lachend aan,
Het is net alsof je vraagt,
Waarom je mij vertrouwen mag…

In de praktijk blijkt het soms hard werken om te blijven voldoen aan de plichten die het huwelijk met zich meebrengt. Elkaar trouw beloven in goede en slechte tijden, bij voorspoed en tegenslag, bij gezondheid en in ziekte, tot de dood ons scheidt. Het is nogal een belofte. Terugkijkend op de afgelopen jaren kan ik alleen maar concluderen dat er zonder de diepe dalen geen hoge pieken waren geweest.
Liefde voor altijd.

Omdat het anders wordt,
Het wordt beter dan gisteren,
Mooier en echter je zult het zien,
Omdat het anders wordt,
En het kan zoveel beter,
Je zult het zien.

huwelijksvoltrekking

 * BLØF:omdat het anders wordt

5 Comments

  1. Bettina schreef:

    Jullie zijn een prachtig stel.Mooi verwoord 😊

  2. Anne van den Ham schreef:

    Jullie hebben bewezen dat het kan! Prachtig! X

  3. i van der sijde schreef:

    och, lieverd, wat een wondermooi verhaal is dit weer!!
    van dichtbij meegemaakt, maar toch niet zo dichtbij dat ik de fijne nuance ken.
    wel zie ik jullie liefde en de warmte in jullie gezin.
    met een brok in m’n keel en een dankbaar hart schrijf ik dit.
    ik ben zo trots op jullie!!!

  4. Marjanne schreef:

    Van Harte Gefeliciteerd met dit heugelijke feit en de dagen, jaren erna.
    16-12-1980 is mijn trouwdatum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *