Toeval bestaat niet?

Opruimstrijd

Mijn hele huis wordt onderhanden genomen, elke lade, iedere plank moet eraan geloven. Een briefje van vijfentwintig, een dagboekje van 14 jaar geleden, een ongebruikte krultang, ik kom van alles tegen. Er worden stapels gemaakt, tassen gevuld, vuilniszakken vol gepropt en er ontstaat steeds meer ruimte. Ik geef hier en daar wat weg aan vrienden en vriendinnen, aan het goede doel, breng wat naar de kringloop, vul containers en ik zet advertenties op Marktplaats. Ik krijg een bod op een shirtje. Ik ga akkoord, hup, weg is weg. De bieder is blij dat ik akkoord ga en ze wil het graag opgestuurd hebben. Een paar dagen mailt ze me nog een keer, “Of ik de mail wel ontvangen heb en of ik het shirtje op wil sturen”. Oei, het is me in de “opruimstrijd” helemaal ontschoten te reageren. Ik mail haar met excuses terug waarop zij weer een hele aardige begripvolle mail terugstuurt.

Ook al ken ik deze Lydia helemaal niet toch geeft zij mij het gevoel dat ze een aardige vrouw is.

Wanneer ik het shirtje klaar leg om te versturen en nog even een envelop van zolder pak, neemt de kat haar kans waar. Als ik beneden kom heeft ze zich het shirt toegeëigend alsof het haar nieuwe bedje is. Overal zwarte haren op het voornamelijk witte shirtje. Ik klop het shirt uit maar niet alle haren laten zich zomaar afschudden, toch stop ik het shirtje in de envelop. Ik vraag me hoe deze aardige dame zal reageren als ze hier en daar de haren van onze Lotje ontdekt op haar aankoop. Stel je voor dat ze allergisch is. Ik besluit haar een mailtje te sturen met excuses, wederom, deze keer voor de haren. Ik krijg al snel een vrolijk mailtje terug. “Daar zullen onze honden blij mee zijn, een shirtje dat naar kat ruikt.” Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht.

Toeval? Ik denk het niet.

Een paar dagen later krijg ik weer een berichtje van Lydia. “Het shirt is in goede orde aangekomen, leuk !”. Ik mail terug dat ik daar blij om ben en wens haar veel plezier met het shirt. Ik twijfel even maar schrijf dan in de mail; “Als je Facebook hebt en je zou het leuk vinden om wat meer over mij te weten te komen, neem dan een kijkje op mijn pagina Simplify Your Life-Syl. Er ontstaat een heel bijzonder gesprek. Lydia vertelt dat ze een vriendin heeft die net te horen heeft gekregen dat ze borstkanker heeft. Ze staat aan het begin van een heel traject van operaties, chemo en misschien ook bestralingen. Ze vindt het zo toevallig dat ze dan net op dit moment met mij in contact komt op deze manier, dat wat ze leest op mijn pagina positieve energie geeft. Is dit toeval of voorbestemd? Ik denk regelmatig aan Lydia en haar vriendin.
Hoop dat het helpt en dat haar vriendin deze ziekte gaat overwinnen. Nee wacht, ik vertrouw erop dat het helpt en dat ze het gaat overwinnen. Dan gaat het haar zeker lukken!

IMG_6796

 

2 Comments

  1. lydia schreef:

    En zo groeit een simpele transactie op Marktplaats uit tot een inspirerende ontmoeting!
    Leuk om zo terug te lezen Myrthe, groetjes, Lydia

  2. corine schreef:

    Wat een mooi verhaal myrthe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *