Vriendschap deelt verdriet en verdubbelt fun

Gezelligheid

We hebben onze intrek genomen in een huisje op ons favoriete waddeneiland om vakantie te vieren. In mum van tijd liggen onze meegebrachte spulletjes her en der verspreid en hebben we de koelkast gevuld met proviand. Het huis is nu ons tijdelijke thuis. De dag na onze aankomst komen vrienden over om kennis te maken met “ons” eiland. Zij zijn hier nog niet eerder geweest. Ons enthousiasme blijkt aanstekelijk te werken. Als mijn liefde ze na een gezellige dag weer naar de boot brengt zijn ook zij overtuigd van de schoonheid en charme en maken ze plannen om hier in de zomervakantie wat langer te gaan genieten van zilte zeelucht. In de tijd dat mijn liefde van huis is, schik ik de kussens netjes op de bank, zet ik de soep op het vuur en drentel ik wat onrustig heen en weer. Er ontstaat een opgewonden kriebeltje in mijn buik.

Vriendschap aan de andere kant van de wereld

Met het wegbrengen van onze vrienden neemt mijn lief ook direct weer iemand mee van de boot. Mijn vriendin Jakobien. Ik heb haar alweer drie jaar niet gezien. De laatste keer dat ze mijn gezin zag was een jaar of zeven geleden en nu komt ze een paar dagen logeren op ons vakantieadres. Hoe zou het zijn om haar weer te zien? We hebben de afgelopen jaren wel contact gehad via internet en telefoon maar dat was zeer onregelmatig. Ze woont alweer zeven jaar aan de andere kant van de wereld, Nieuw Zeeland. Nu is ze voor drie maanden in Nederland. Mijn hart maakt een sprongetje als ik haar door het raam naar de achterkant van het huis zie lopen. Daar is ze !

“Friendship redoubleth joys, and cutteth grief’s in halves”

Bij binnenkomst geven we elkaar een knuffel en het voelt direct goed. We nestelen ons met een glaasje wijn, kop Hollandse groentesoep en een stokbroodje met Franse kaasjes in de gezellige living en beginnen met bijkletsen. Na een half uur komen we tot de conclusie dat het net is alsof we elkaar vorige week nog hebben gezien. Wat bijzonder ! Ook met manlief en de kids is er weer direct een klik. We hebben samen drie heerlijke ontspannen dagen, slenterend door de dorpen, stevig stappend op het strand, we eten een visje in de zon en hebben gesprekken over het leven hier en in Nieuw Zeeland. We halen herinneringen op aan onze studietijd, daar waar onze vriendschap is begonnen. Voordat we het weten is het alweer tijd om afscheid te nemen. Ik geef haar een dikke knuffel en kijk alweer uit naar de volgende keer dat ik haar ga zien in juni. Ik ben dankbaar voor de mooie vriendschappen die ik heb. Studies hebben aangetoond dat vrienden ons gezond houden, ons risico op hoge bloeddruk en depressie doen dalen en zelfs ons leven verlengen.

Dat we eind juni weer afscheid moeten nemen, daar denk ik maar niet aan. We gaan elkaar weer zien, wanneer en waar weten we nog niet, maar dat het gaat gebeuren staat vast!

Ameland

Deze blog is ook verschenen op: www.gezondnu.nl

3 Comments

  1. Anne van den Ham schreef:

    Dit soort vriendschappen zijn zeer waardevol en zoals je zegt; goed voor een mens! Koester het! Mooi.

  2. Matty schreef:

    Leuk, dat het meteen weer goed is! Ik zag een foto van Jakobien. Ze is ook niets veranderd. Ik heb zelf sinds januari weer contact met een jeugdvriendin van 40 jaar geleden. Was ook net als of het gisteren was. Je hebt wel een heel leven al achter de rug maar zo fijn dat het dan toch meteen weer klikt.

  3. Jakobien Bruin schreef:

    As proud as a peacock/ Zo trots als een pauw.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *