Wees voorzichtig met wat je wenst

Ga je mee?

“Ga je mee?” vraagt mijn lief. Ik kijk verbaasd op. “Nu?”. Hij knikt.

Vanuit de tuin sprint ik naar binnen. Snel trek ik mijn bikini aan. Een badlaken, zonnebrand en een boek verdwijnen in de felgekleurde strandtas. Mijn lief staat al bij ons bootje. Ik stap met een licht gevoel aan boord. Hij start de motor en daar gaan we.

Het is een doordeweekse dag. De kinderen zijn allebei niet thuis en we verwachten dat die zich pas weer rond etenstijd melden. De wind zorgt voor verkoeling op deze zonovergoten dag. We varen naar de buurtsuper. Mijn lief vraagt mij om even op de boot te passen. Ik glimlach, tuurlijk doe ik dat. Niet veel later komt hij terug met een gevulde koeltas.

De zon, het water, het gebrom van de motor en het gezelschap van mijn lief maken dat ik enorm geniet van deze spontane actie.

Vorige week was het ook lekker weer en wilde ik zo graag varen, helaas kon ik alleen klappertandend van de koorts op de bank hangen. Een luchtweginfectie was de boosdoener. Gelukkig deed de antibiotica wonderen. De wallen die op mijn knieën hingen, hebben zich opwaarts verplaatst en mijn imitatie van een zeehond met kennelkuch is geen publiekstrekker meer. Ik begin al weer aardig “de oude” te worden.

Op het water is het heerlijk rustig. Ik verbaas me steeds weer over het rustgevende effect van kabbelende golfjes. Ik verlies het besef van tijd, spanning glijdt van me af zoals het water langs de boot.

Aan de kant van het kanaal, in the middle of nowhere legt mijn lief de boot vast aan een bos riet. Hij tovert de picknicktas onder de bank vandaan. We eten sushi met stokjes en drinken kokoswater. We liggen loom in de zon terwijl de aubergine kleurige rietpluimen boven ons hoofd wuiven.

Wensen en dromen

We maken plannen voor de toekomst, verre reizen met de kinderen, met z’n tweeën zeilen op de Middellandse zee of in de Caraïben want we hebben sinds kort een zeilboot. Die heeft mijn lief gekregen, een boot van 9 en een halve meter lang met vier slaapplekken en een heus keukentje. Een drijvend huis voor het symbolische bedrag van 1 euro en een fles whisky, overgenomen van een vriend die ons de ervaring zo gunt.

Duidelijk een geval van “wees voorzichtig met dat wat je wenst” wat heel mooi is uitgepakt. Op vakanties stond steevast een bezoekje aan een haven op het program, we hebben al heel wat boten gezien. Iedere keer kreeg mijn lief dan zo’n glazige blik in zijn ogen, wishfull thinking. En nu heeft hij zelf een pracht exemplaar.

Er moet nog wat geklust worden en we moeten de boot nog “eigen” maken. Nieuwe kussentjes, frisse gordijntjes en een lapje vlekvrije vloerbedekking zal ervoor zorgen dat het ons eigen stekje wordt. Ik voel me perfect gelukkig en uiterst tevreden dobberend op het kanaal met mijn lief in ons “kleine” bootje, dromend over onze “grote” boot.

Dat we nog nooit gezeild hebben mag de pret niet drukken….

zeilen

 

Deze blog is ook verschenen op: www.gezondnu.nl

1 Comment

  1. Richard schreef:

    Geweldig verhaal en weer mooi geschreven. Het is jullie gegund. Veel geluk in de toekomst met het bevaren van de zeeën!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *