Zware etappe van 4 juli 2015

Het was een zware etappe, een strijd, de finish nog lang niet in zicht maar dat wist ik toen nog niet.

Tour de France

Vandaag begint in Utrecht de tour de France, een speciale dag voor de wielrenliefhebbers onder ons. Voor mij is 4 juli ook een speciale datum, en dan met name 4 juli 2013. De dag dat mijn tour begon. De dag dat alles veranderde. Niet alleen mijn lijf maar ook mijn leven. Ik weet nog dat ik de avond voor de 4e tegen mijn lief zei: “Morgen is alles anders en is niets meer hetzelfde”.

Toen wist ik nog niet dat ik met die uitspraak de volledige lading dekte. Hoe bereid je je voor op de tour? Ik weet het niet, heb nog nooit op een racefiets gezeten. Ooit heb ik wel eens een bolletjes trui gedragen, alhoewel, het was meer een zwart-wit gestipt topje.

Hoe neem je afscheid van een deel van jezelf? Hoe ga je om met de angst om niet meer compleet te zijn, niet meer heel, stuk, geen “echte” vrouw meer. Dat wist ik ook niet. Toch sliep ik wonderbaarlijk goed de nacht voor de operatie. Toen ik wakker werd na de ingreep was ik niet meer compleet, anders, maar toch mezelf.  Trots voelde ik me, de eerste etappe zat erop. De eerste berg overwonnen.

Zware etappes

Na vijf dagen ziekenhuis, pijn, verdriet en liefdevolle verzorging keerde ik terug naar huis. Er volgde nog vele etappes, af en toe een tijdrit.  Soms voelde ik me hopeloos alleen tijdens een beklimming. En een andere keer was ik ontzettend blij met de ploegentijdritten waardoor ik juist de individuele uitdagingen aan kon. Alles werd inderdaad anders, het parcours wisselde.

Maar na zes etappes zit mijn tour erop. Er is ontzettend veel veranderd in twee jaar, mijn lijf, mijn manier van denken, mijn vriendenkring en mijn relatie. In augustus neem ik officieel afscheid van mijn werk en ga ik verder met het verwezenlijken van oude en nieuwe dromen, individueel en met verschillende teams.

De gewonnen tour

Ik moet nog even uitfietsen en ondertussen weer op krachten komen. De gele trui behalen is niet belangrijk, het gaat om het bereiken van mijn doelen en niet over de tijd die ik erover doe. Een aantal doelen zijn al bereikt. Ik voel me ondanks mijn veranderde lijf een completere vrouw. En ook al is de tour vandaag pas begonnen, ik heb hem al gewonnen.

Met dank aan eigen kracht en de supporters langs de kant van het parcours. Ik verruil mijn bolletjestrui voor een zomers jurkje en ga feest vieren. Het is tijd voor champagne !

P.S. ik weet verder niets van wielrennen….

tour de france

3 Comments

  1. lydia schreef:

    mooi!

  2. Danielle schreef:

    Je weet steeds weer in gewone woorden, mooie vergelijkingen grote zaken te bespreken, knap zoals je die woorden vindt. Nog knapper dat je zo geknokt hebt in jouw eigen tour! 😙

  3. lobke schreef:

    Super bedankt voor deze extra blog, fantastisch geschreven. Pakkend, warm maar een bruisend einde. Geniet ervan liefs Lobke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *